AVB (Examen voertuigbeheersing)

Door Tijmen007 op donderdag 31 juli 2014 17:50 - Reacties (12)
Categorie: -, Views: 3.788

Op je ijzeren ros, knopje indrukken; het brult een tijdje tot de automatische choke afslaat. Gewoon zelf naar het AVB examen rijden? Ik dacht ook dat ik achterop moest. Gelukkig niet, dus lekker voor het eerst over de snelweg knallen.

Wat een ervaring. Je bent het speeltje van de wind. Continu in gevecht met alles en iedereen voor je plek op de weg... zo voelt het in ieder geval als bloot object met snelheden van boven de 100 km per uur.

Dan rijden we Utrecht binnen, rijen met auto's drommen zich voor de stoplichten. Een enkeling vergeet waar hij eigenlijk naartoe wilt en steekt plots 2 banen over om nog op de goede afslag te komen. Er klinkt wat gescheld door de intercom. Zelf zat ik maar wat te spelen met de schakelpook, kijkend waar de neutraal was op mijn dashboard.

We rijden een terrein op waar een stel gehavende motoren hun berijder voort stuwen. Een van de fietsen heeft een tikkende cilinder, daar zou ik niet op willen zitten. Het onheilspellende getik van het motorblok is als een klok die langzaam afteld naar mijn examentijd.

"Ik ben je examinator" zegt een man met een sigaar in zijn mond. Zou zelf ook wel een corona lusten, maar ik ben hier voor andere dingen. Mijn instructeur doolt een beetje met de examinator, ze kennen elkaar al een aardige tijd en delen de liefde voor tabak. Ergens verderop op het terrein dondert een motor om compleet met bestuurder. Hij wurmt zich eronder uit en probeert het gevaarte op te tillen.

Bij de noodstop van het examen zei de examinator "je rijdt niet hard genoeg". Nou ik zit met me smoel boven op de kilometerteller en die zat volgens mij toch echt op het streepje tussen 40 en 60. Dit had ik niet ingecalculeert. Deze proef moet goed zijn anders mag ik andere dingen niet verpesten. Dus besloot ik het initiatief te nemen en met 60 aan te komen zetten, vol in de ankers, achterwiel iets van de grond. "Was dit (dan) goed?" vroeg ik met een grijns (gelukkig zie je dat niet met helm op) "Ja dat was beter" zegt de man, en hij puft wat rook uit.

Een andere examinator had, liggend aan je humor, wat meer geluk. Zijn leerling had besloten de pionen een wals beurt te geven bij de langzame slalom. Verder eigenlijk geen aandacht aan besteed, ik zat lekker in mijn eigen wereldje. Op naar het denkbeeldige achtje.

Nou dat was dus helemaal niks. Ik wist dat al van te voren. Ik probeerde het te redden door een soort mislukte dans op te voeren met mijn metalen partner. Het was stijf, lomp en allesbehalve constant qua tempo. Nouja, niet geschoten is altijd mis.

Aan het einde kwam de meneer met de sigaar, hij zat waarschijnlijk al aan zijn 3e, naar me toe. "Gefeliciteerd je bent geslaagd, maar dat achtje was niet om aan te zien" zei hij lichtelijk spottend, ik antwoorde met "Zenuwen hè?" wat totaal niet waar was en hij waarschijnlijk ook al te goed door had. Lachend ging hij naar zijn volgende klant. Mijn examinator was op dat moment blijer dan ik, ik ben zoiemand waar het dan uren daarna pas doordringt. Toen kwam de trotse instructeur met zijn iPhone aanzetten. Op de foto, gooi het op facebook met "He, ik kan je niet taggen".

Als overwinningsmaaltijd kreeg ik een Surinaams broodje en een flesje AA. In het piepkleine zaakje was het druk, iedereen had schijnbaar wel trek in zo'n pittige maaltijd. "Ga jij maar buitenstaan bij de kleding en motoren, ik vertrouw het niet zo als het zo voor het grijpen ligt" zei de instructeur. Ik liep naar buiten en bewonderde mijn mooi zweetsporen op mijn shirt, dat is iets wat ik in ieder geval erg goed kan: zweten. De instructeur kwam naar buiten lopen met de buit en zei "Het is jammer dat het zomervakantie is, anders zijn hier altijd zoveel mooie vrouwen!".

Op de terugweg gingen we door een prachtbocht de A27 op. Het voelde heerlijk om eens achter het stuur te zitten in een glooiende bocht met een snelheid van om en nabij 100 kilometer per uur. Tuurlijk heb ik dit al eens in een auto meegemaakt als bestuurder, maar de mate waarin jij één bent met de machine en dat je zo dicht op het wegdek zit dat je het kan ruiken was ongekend.

TLDR; Ik heb mijn AVB in 1 keer gehaald. Mede door fantastisch werk van mijn instructeur. Iemand die voor motorrijden leeft en dit dan ook met veel passie doet. Nu zijn we weer met de alledaagse zorgen bezig, een kabelboom vervangen van een motor, een moer loskrijgen die omringd wordt door koelribben, een website bouwen, enzovoorts.

We gaan lekker voort met het avontuur en bedankt voor het lezen van deze post! (Ook de scrollers onder ons)

https://dl.dropboxusercontent.com/u/10262339/IMG-20140731-WA0000.jpg

De Dieselfiets

Door Tijmen007 op vrijdag 23 mei 2014 12:51 - Reacties (22)
Categorie: -, Views: 6.913

Dieselfiets

Dit verhaal is technische onzin voor sommige, het gaat over een zelbouw diesel motorfiets.

Op Youtube kom je ze wel eens tegen, van die halve zolen in Amerika die besluiten een dieselblok onder een motorfiets frame te lassen; fantastisch! In Nederland mag dit ook, gek genoeg. Zolang je frame een kenteken heeft mag je alles uitvoeren met je fiets. Zo zit op mijn motor bijvoorbeeld mijn remschakelaar in een frame van hout vast, ik kan namelijk niet metaalbewerken maar met hout weet ik wel mijn weg te vinden. Flik je dit bij een auto en dan kan ik je met 99,99% zekerheid zeggen dat jij geen APK goedkeuring krijgt.

Afijn, wat men dus vaak doet is een leuk dieseltje van Chinese makelij kopen en daar een Harley versnellingsbak naast gooien (die zijn namelijk los). Ook vaak automaatjes, die volgens mij oorspronkelijk zijn bedoelt voor boten ofzo? Zelf schakelen vind ik alleen leuker, dus het liefst pak ik er zo'n Harley bij. De blokjes hebben meestal zo'n 15 pk, dat is nog minder dan mijn Jawa rammelbak met 22pk. Dan zie je het verbruik... 1 op 100, 1 op 120... met een topsnelheid van 80-100 km/u. En het klinkt zo fantastisch, je kan de slagen tellen.

Eigenlijk wil ik wel zo'n fiets bouwen. Ik ken genoeg mensen die metaal kunnen bewerken en zelf ook auto's / motoren uit elkaar trekken. Qua ervaring en tools zit het dus wel snor, maar kennis is er niet echt. Welk blok moet je hier voor gebruiken? Welk frame is er geschikt voor? Je wilt niet een frame hebben wat het gewicht / trillingen van de motor slecht houdt. Hoe krijg je alles aangesloten? Het blok simpelweg ophangen zodat de aandrijving aansluit kan niet zomaar, de fiets moet ook in balans zijn anders wordt het een heel ongemakkelijk ding, enzovoorts.

https://www.youtube.com/watch?v=raufnMUvh1w 1981 Honda rebuild
https://www.youtube.com/watch?v=earZdvjK2ZQ 1981 Suzuki met een chinees blok
https://www.youtube.com/watch?v=CEaUtczbzPk Blokje wat bijvoorbeeld interessant is.

Enge momenten in het via Internet handelen

Door Tijmen007 op vrijdag 18 april 2014 13:52 - Reacties (30)
Categorie: -, Views: 8.826

We kennen het gevoel waarschijnlijk allemaal wel, je bent al vergevordert in het onderhandelen en de betaling is het volgende obstakel. Zodra er geld of goederen op het spel staan moet je oppassen wat je zegt, het wederzijdse vertrouwen is daar namelijk vaak geheel op gebasseerd.

"Ik doe hem dan over drie dagen op de post"
Oh asjeblieft niet! Hoe langer ik moet wachten op mijn tracktrace hoe groter de argwaan wordt, liever dan betalen op de dag van verzending.

"Ik ben een eerlijke / betrouwbare verkoper"
Ik voel de rillingen al over mijn rug, maar sommige mensen hebben de beste bedoelingen hierbij.

Geen antwoord binnen 2 dagen, of zelfs 1 dag al
HELP hij gaat er met mijn geld vandoor!

"Sorry voor de late reactie ik was ziek/op vakantie/excuus"
Holy moly nu wordt het toch wel heel stereotiep tijd rekkend gedrag van wat je ziet bij Tros Radar/Opgelicht/[Insert program here].

En als verkoper heb ik natuurlijk ook vaak genoeg van die "KUT" momentjes gehad, zoals een pakketje wat op een verkeerd adres wordt afgeleverd. Iets wat kapot is gegaan tijdens de verzending (al ben ik hier ook vaak skeptisch over). Dingen met bewegende onderdelen (HDD's, Fans, etc.) worden zowieso op risico koper verzonden, breekbare dingen idem dito. Het liefst heb ik mensen gewoon aan huis, dan weten we allebij dat het product nog werkte toen ik het hier liet zien. Maargoed, dat gaat niet altijd.

Laatst was ik ook bij een Meneer hier uit de buurt, iemand met veel rotzooi, of zoals hij het zegt "spullen". Hij had een hekel aan kaaskoppen die voor een duppie op de eerste rij wilde zitten. Toen zei ik tegen hem "Of ik nou 30 euro van een koper krijg of 30 euro van een oud ijzer boer krijg, zal mij worst wezen" waarop hij antwoordde "Vroeger kreeg ik ook niks, heb overal hard voor moeten werken". Toch had ik meer begrip van zo iemand verwacht, dan wist hij waarschijnlijk ook wel dat alles alleen moeten regelen zwaar kan zijn? Afijn, het ging gelukkig niet over mij, ik probeer altijd wel wat af te dingen, maar 30 euro voor een motorblok is mij ook iets te gierig. Al geef ik graag spullen weg die ik toch niet meer gebruik. De mensen zijn dan vaak niet te beroerd een wederdienst aan te bieden wanneer jij het nodig hebt.

Als jullie nog leuke verkoop momentjes meegemaakt hebben, deel ze maar in de comments :)

PS: Ik ben verder nog nooit opgelicht, wel ongelukjes meegemaakt maar gelukkig altijd oplosbaar.

De Jawa 634 '78

Door Tijmen007 op woensdag 15 januari 2014 16:19 - Reacties (3)
Categorie: -, Views: 3.410

Je kan op de beschrijving klikken om de volledige afbeelding te zien, tweakblog past de grootte niet automatisch aan en ik heb geen zin om alles continu te moeten resizen per site :P
http://i.imgur.com/oE8pUKi.jpg
Klep eraf, schakelpook in de war (tevens ook de kickstart)...
http://i.imgur.com/CkdwjL5.jpg
Koppelingsplaten eruit gehaald, nu alleen de borgmoer nog
http://i.imgur.com/sUgvINm.jpg
Koppeling eraf, eindelijk kan ik bij de kapotte kilometer teller
http://i.imgur.com/wBgrf4S.jpg
Epoxy ertussen en een dagje binnen laten drogen (a.k.a. 2 componenten lijm)

En toen:

De pakking van de deksel was nu toch echt overleden, kwam op drie plekken ertussendoor druppelen. Dus toen kon ik even niet verder knutselen en afstellen, want met een ongeoliede motor gaan rijden is... nouja, er zijn betere manieren om te sterven.

Kwa elektriek alleen nog het knipperlicht relais ergens halen en de remschakelaar weer monteren. Daarna kan de fiets de verzekering in en zal voornamelijk bij onderhoud blijven.

Nog wat tips:

-Zet je schakelpendaal in zijn 4 voor je de boel uit elkaar haalt, daarna in de kickstart, en dan pas mag je de boel gaan ontleden.
-Heb je zoals mij een goed gevulde gereedschapscollectie, maar geen speciaal gereedschap? Om de koppeling los te maken schakel je hem op naar de vierde versnelling, drukt de voetrem (achterrem dus) in en je kan de koppeling met de moer losdraaien. GA NIET LOPEN KUTTEN MET SCHROEVENDRAAIERS, dan ga je geheid iets krombuigen.
-Nadat deze los is heeft de koppeling een extra cilinder middenin die los kan; hou de koppeling tegen, knijp in één snelle beweging je koppelingshandvat in en uit, dan zie je het cilindertje uitsteken. Als dit niet werkt krijg je hem ook tamelijk makkelijk los met wat gepruts. Dit werkt maar één keer, daarna zal de druk geheel van het handvat verdwenen zijn. Nadat je deze verwijdert heb je genoeg speling om de ketting te verwijderen, DRAAI DEZE ER NIET AF! Dan verbuig je misschien de tandwielen en dan heb je een veel groter probleem.

En, misschien wel het belangrijktse in deze tijden van crises :+ : als je hem weer in elkaar hebt zitten, doe er maar een klein beetje olie in (zeg, 50-100 ml ofzo), dan even wachten en kijken of hij nergens lekt. Gelekte olie opvangen en terug erin gooien is niet verstandig, en het is dus zonde als je de boel weer uit elkaar moet halen om een pakking te vervangen. Dit deed ik namelijk wel |:(

Aankoop perikelen met een motor

Door Tijmen007 op vrijdag 3 januari 2014 15:04 - Reacties (6)
Categorie: -, Views: 2.907

In mijn voorwoord had ik het nog over een Honda Silverwing. Die werd helaas te duur. Toen kwam ik bij een mooie Honda CB250... de verkoper kreeg op het laatste moment een beter bod. Nog eens 3 motorfietsen verder en nog steeds stond ik met lege handen. Toen was ik het zat, laat ze nou maar eens naar mij toe komen! Dus een vraag advertentie geplaatst.

De volgende ochtend 8 nieuwe mailtjes van verzamelaars die ruimte nodig hadden. Ook mensen die vroegen wat ik voor mijn motorfiets wilde hebben, geen idee hoe ze de "GEVRAAGD" gemist hadden. Afijn, iemand in de buurt had 62 stuks liggen en had toch eigenlijk wel weer wat vrije ruimte nodig. Daar angekomen had ik de keuze uit 2 motors, allebei JAWA's maar heel verschillend in bouwjaar. De één was uit +-1998 en de ander 1978. Makkelijke keuze.

Vervolgens een heel gehannes om dat ding thuis te krijgen, valt tegen hoe zwaar zo'n ding is als je altijd op oude brommertjes gereden hebt. Eenmaal thuis startte hij niet. Verdraait, daar liep hij nog wel! Was het benzine kraantje verkeerd geassembleert. En daar kwam ik pas na een dag achter, want zoiets simpels kon het natuurlijk niet zijn.

https://dl.dropboxusercontent.com/u/10262339/IMG_20131228_155722_s_s.jpg

En nu prutteld hij vrolijk. Het is een heuze tweetakt, dus het klinkt als een oversized brommer; Reng teng teng teng teng teng. Ik mis het 4-takt geluid wel een beetje, dat gaat meer als "bwooooaaap" en "Blub blub blub" (Harley!). Ach, de koppel van een twee-takt is daarbij wel ontzettend.

https://dl.dropboxusercontent.com/u/10262339/kapotte_onderdelenJAWA.jpg

Gekocht als opknapper, maar eigenlijk waren alleen de volgende dingen niet in orde:
- Kleur panelen en tank, één of andere gek dacht dat blauw mooier dan zwart zou zijn.
- Remlicht schakelaar gevalletje, iemand lomp mee omgegaan waarschijnlijk.
- Knipperlicht relais stervende, ookwel clignoteur ofzoiets.
Verder waren er wel meer dingen, maar die kon ik zelf op een goede manier fixen. Dat is tenminste een voordeel van een schuur vol zooi :+.

En dan nu een kleine rant:
Voor alle eigenaren van voorwerpen met elektriek: onderhoud dat ook! Losse kabels, blootliggende kabels, etc. Levensgevaarlijk! En irritant om als tweede eigenaar te moeten fixen.